Młodzi mają powiedzieć, czego brakuje. Startuje ankieta do strategii

Do końca czerwca młodzi w Gliwicach i całym kraju mogą powiedzieć wprost, czego brakuje im na starcie dorosłego życia. Ministerstwo Edukacji Narodowej zbiera odpowiedzi do Strategii Młodzieży, dokumentu, który ma wyznaczyć kierunek działań na lata 2026–2035. Pytania schodzą na ziemię: szkoła, praca, mieszkanie, zdrowie psychiczne i cyfrowa codzienność. Ważne jest jedno – ankiety są anonimowe, więc można mówić bez oglądania się na nazwisko i bez autocenzury.

• Młodzi mają opisać codzienność bez upiększeń
• Do rozmowy wchodzą też ci, którzy pracują z młodzieżą

Młodzi mają opisać codzienność bez upiększeń

W centrum tego procesu są osoby w wieku 13–18 lat oraz młodzi dorośli między 19. a 29. rokiem życia. Resort nie pyta o deklaracje na pokaz, tylko o zwykłe doświadczenia: co pomaga, co utrudnia, gdzie system działa sprawnie, a gdzie zostawia człowieka samemu sobie. Z odpowiedzi ma wyłonić się obraz codzienności młodego pokolenia – bardziej prawdziwy niż statystyki oglądane z daleka.

Pytania dotyczą spraw, które dla wielu rodzin brzmią bardzo konkretnie. Chodzi między innymi o:

• bariery w edukacji,
• wejście na rynek pracy,
• dostęp do wsparcia psychicznego,
• problemy mieszkaniowe,
• wpływ świata cyfrowego na życie młodych,
• oczekiwania wobec szkoły, samorządów i instytucji publicznych.

To właśnie te odpowiedzi mają później zasilić strategię, która nie powstaje dla ozdoby, ale po to, by państwo mogło lepiej reagować na to, co dzieje się wśród nastolatków i dwudziestolatków.

Do rozmowy wchodzą też ci, którzy pracują z młodzieżą

Druga część konsultacji została skierowana do osób, które widzą młodych z bliska na co dzień – pracowników szkół, uczelni, organizacji pozarządowych, samorządów i innych instytucji wspierających młode pokolenie. Ich perspektywa ma wagę, bo opiera się nie na jednorazowym wrażeniu, lecz na stałym kontakcie z problemami, które często wracają w różnych miejscach i różnych domach.

Ministerstwo chce zebrać opinie osobno dla grupy 15–18 lat oraz dla młodych dorosłych w wieku 19–29 lat. To ważne rozróżnienie, bo inne pytania i inne napięcia towarzyszą uczniom, a inne osobom, które właśnie próbują utrzymać się na rynku pracy, znaleźć mieszkanie albo połączyć studia z zarabianiem na życie.

Resort liczy też na szerokie udostępnianie ankiet wśród samych młodych – w szkołach, organizacjach, mediach społecznościowych i codziennych sieciach kontaktów. Im więcej głosów trafi do systemu, tym pełniejszy będzie obraz tego, z czym mierzy się młode pokolenie w Polsce. Dla Gliwic i innych miast to sygnał prosty: decyzje dotyczące młodych mają szansę wyjść poza gabinetowe założenia i oprzeć się na doświadczeniu ludzi, których te decyzje dotyczą najbardziej.

na podstawie: Powiat Gliwicki.